Σταθερά προσηλωμένη στην ταφή και την καύση των αστικών απορριμμάτων της παραμένει η Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια, αγνοώντας επιδεικτικά όλες τις ευρωπαϊκές οδηγίες, καθώς και την παγκόσμια εμπειρία στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, είναι αδύνατο για τη χώρα μας, με το σημερινό πραγματικό ποσοστό ανακύκλωσης του 16%, να επιτύχει τον ευρωπαϊκό στόχο για ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση, που ανέρχεται στο 55% έως το έτος 2025.

Πλαστικές συσκευασίες, γυαλί και αλουμίνιο, όλα υλικά σημαντικής αξίας και μεγάλης ενσωματωμένης ενέργειας παραγωγής, εναποτίθενται αλόγιστα προκαλώντας τεράστια ζημία στο περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία, αντί να αξιοποιούνται μέσα από συστήματα επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης. Τα οργανικά απόβλητα, αντί να μετατρέπονται σε κομπόστ, οδηγούνται στους ΧΥΤΑ.

Το χειρότερο όμως είναι ότι οι πολίτες καθίστανται αμέτοχοι και εθίζονται σε ανεύθυνες συμπεριφορές. Πριν από 20 χρόνια ξεκίνησε ο μπλε κάδος ανακύκλωσης ως ένα μεταβατικό στάδιο προς την πλήρη διαλογή των αστικών απορριμμάτων, και τίποτα στην ουσία δεν άλλαξε. Η πολιτεία φαίνεται να αγνοεί τον ευρωπαϊκό σχεδιασμό που θέτει ως προτεραιότητες τις φιλικές προς το περιβάλλον συσκευασίες προϊόντων, την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση. Αντιθέτως, φαίνεται να στοχεύει απευθείας στη μηχανική διαλογή και την καύση υλικών, αφήνοντας επιδεικτικά εκτός από την αλυσίδα διαχείρισης των απορριμμάτων τον κρισιμότερο κρίκο της, την κοινωνία των πολιτών και τις πρωτοβουλίες της.

Σε αυτό το σκηνικό αν προσθέσει κανείς και τα ιδιατέρως αυξημένα μικροπλαστικά που εντοπίστηκαν σε πρόσφατη έρευνα στον Θερμαϊκό, θα καταλάβει πως η κατάσταση σε ότι αφορά την ανακύκλωση του πλαστικού δεν πλήττει μόνο το περιβάλλον και την οικονομία, αλλά αποτελεί πλέον κρίσιμο ζήτημα Δημόσιας υγείας.

Το γραφείο τύπου της παράταξης

The post Οικολογία – Πράσινη Λύση: Αποτυχημένο το Μοντέλο ανακύκλωσης στην χώρα μας appeared first on ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΛΥΣΗ.

Παρά την έκδοση Εθνικών, Περιφερειακών και Τοπικών Σχεδίων Διαχείρισης Αποβλήτων από τη χώρα μας, σε επίπεδο οργάνωσης, προγραμματισμού και υλοποίησης, ελάχιστα έχουν γίνει ως τώρα.  Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει δεχθεί τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον 500 σημαντικές και βάσιμες αναφορές για πράξεις ή παραλείψεις της Διοίκησης στα διάφορα στάδια διαχείρισης τόσο των βιομηχανικών, όσο και των αστικών στερεών αποβλήτων. Ανεξέλεγκτες απορρίψεις αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ) και αποβλήτων εκσκαφών (ΑΕΚΚ),  αυθαίρετες χωροθετήσεις εγκαταστάσεων, παραλείψεις κατά την κατασκευή και λειτουργία των Χώρων Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ), συνέχιση της λειτουργίας Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) ή καθυστερήσεις στην αποκατάσταση αυτών, έλλειψη νομικών εγγράφων και εγκρίσεων, παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, δημιουργία εστιών έναρξης πυρκαγιών, ανυπαρξία πρωτοκόλλων δράσης σε έκτακτες περιπτώσεις και φυσικές καταστροφές (που τείνουν να γίνουν πλέον κανονικότητα) και παράλειψη επιβολής των προβλεπόμενων κυρώσεων  είναι μερικά μόνο από τα σημαντικά προβλήματα που παρατηρούνται στο χώρο.

Ο Περιφερειακός σύμβουλος και επικεφαλής της παράταξης Φίλιππος Γκανούλης δήλωσε σχετικά: “Από την Έκθεση γίνεται σαφές ότι διαχρονικά στην Ελλάδα έχουν αποτύχει να εφαρμοστούν έστω και κατ΄ ελάχιστο οι ολοκληρωμένες πολιτικές διαχείρισης αποβλήτων ιδιαίτερα στον πρώτο βαθμό της τοπικής αυτοδιοίκησης. Το σημαντικότερο πρόβλημα είναι ότι τόσο οι διοικήσεις των Περιφερειών, όσο και οι κυβερνήσεις της χώρας, παρά το συχνά περιβαλλοντικό τους προσωπείο, αγνοούν επί της ουσίας το μεγάλο πρόβλημα που συσσωρεύεται από τη μη διαχείριση των απορριμμάτων και την τεράστια απώλεια φυσικών και οικονομικών πόρων που αυτή συνεπάγεται για τους Έλληνες πολίτες.  Η παρούσα κυβέρνηση, μάλιστα, με σύμφωνη γνώμη της ΠΚΜ, αγνοώντας τις αρχές της κυκλικής οικονομίας  που προάγει το σχεδιασμό για πρόληψη παραγωγής αποβλήτων, την επαναχρησιμοποίηση και την κομποστοποίηση, προχωράει σε πολιτικές μεταφοράς και καύσης απορριμμάτων.  Παραγκωνίζει προκλητικά την αρχή ότι κάθε πολιτική απορριμμάτων είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, εάν δεν κάνει συμμέτοχο σ΄ αυτήν την κοινωνία των πολιτών και τους δημότες. Έτσι, πολύ φοβόμαστε ότι και η επόμενη Έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη σε μερικά χρόνια θα περιγράφει την ίδια ακριβώς αποτυχία πολιτικής διαχείρισης αποβλήτων” .

Το γραφείο τύπου της παράταξης

The post Καταπέλτης η τελευταία Έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη με τίτλο: «Η διαχείριση των αποβλήτων, Ειδική Έκθεση 2020» appeared first on ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΛΥΣΗ.

Οι οδηγίες της ΕΕ για τη διαχείριση απορριμμάτων θέτουν ως προτεραιότητα το σχεδιασμό για μείωση της παραγωγής απορριμμάτων, την επανάχρηση και τη διαλογή στην πηγή.  Όχι την ακριβή και ενεργειακά ασύμφορη μεταφορά τους και το διαχωρισμό τους σε μεγάλες κεντρικές μονάδες, που οδηγούν μετά υποχρεωτικά στην καύση τεράστιων ποσοτήτων δευτερογενών καυσίμων από τη βιομηχανία. Για να υλοποιηθούν οι ευρωπαϊκές οδηγίες χρειάζεται πρωτίστως η σωστή ενημέρωση και συμμετοχή – ενεργοποίηση των πολιτών (με τη συνδρομή της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας), η δημιουργία τοπικών πράσινων σημείων και άλλων σχετικών υποδομών με λειτουργίες επαναχρησιμοποίησης και κομποστοποίησης, η έμπρακτη υποστήριξη των δημόσιων ελεγκτικών υπηρεσιών και των ελεγκτών περιβάλλοντος, η αποκατάσταση του αισθήματος εμπιστοσύνης των πολιτών προς τις τοπικές και κεντρικές υπηρεσίες του κράτους.

Ο περιφερειακός σύμβουλος και επικεφαλής της παράταξης Φίλιππος Γκανούλης δήλωσε σχετικά: “Για άλλη μια φορά ο κύριος Χατζηδάκης φαίνεται να αγνοεί την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και τους στόχους τους οποίους θέτει, ενώ φαίνεται να βάζει ο ίδιος ως στρατηγικό στόχο να παραμείνουμε ουραγοί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο σε ότι αφορά τους στόχους ανακύκλωσης. Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε ένα τέτοιο αδιέξοδο και κοστοβόρο μοντέλο. Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο κύριος Χατζηδάκης είναι πως αυτό το στοίχημα δεν είναι ζήτημα πολιτικού κόστους, αλλά ζήτημα βιωσιμότητας και ευημερίας των μελλοντικών γενιών”.

The post Σε λάθος κατεύθυνση οι δηλώσεις του Υπουργού Περιβάλλοντος σχετικά με την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων appeared first on ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΛΥΣΗ.

The post Η σωστή διαχείριση των ανακυκλώσιμων στην εποχή του κορωνοϊού είναι καθήκον όλων μας appeared first on ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΛΥΣΗ.

Από τα ανακυκλώσιμα υλικά, υπάρχουν κάποια που εμπίπτουν σε ειδικές κατηγορίες-ρεύματα ανακύκλωσης (ελαστικά οχημάτων, μπαταρίες, ηλεκτρικές συσκευές, λαμπτήρες, απόβλητα εκσκαφών, οργανικά απόβλητα κλπ.) και άλλα που συνιστούν μικρές ποσότητες. Ο κύριος όγκος, όμως, των απορριμμάτων που μπορούν να ανακυκλωθούν είναι τα πλαστικά, το χαρτί, το γυαλί, και τα μέταλλα.  Από αυτά, τα πλαστικά συνιστούν το σημαντικότερο πρόβλημα. Είναι γνωστό ότι τα πλαστικά, κυρίως αυτά μιας χρήσης, αποτελούν τον Νο1 κίνδυνο για το έδαφος, τις θάλασσες και γενικότερα τους υδάτινους αποδέκτες και γι’ αυτό η ανακύκλωσή τους αποτελεί προτεραιότητα στα συστήματα διαχείρισης απορριμμάτων σε όλες τις ηπείρους. 

Ετησίως παράγονται εκατοντάδες εκατομμύρια τόνοι απορριπτόμενων πλαστικών και παρά τις προσπάθειες, μόνο ένα 10% καταλήγει στην ανακύκλωση. Η υπόλοιπη ποσότητα αποτίθεται σε χωματερές δημιουργώντας για πολλές δεκαετίες τρομερούς κινδύνους για το περιβάλλον.

Αλλά, ακόμη και αυτή η μικρή ποσότητα που ανακυκλώνεται και που αντιστοιχεί σε εκατομμύρια τόνους το μήνα, βρίσκεται σήμερα σε αδιέξοδο. Για λόγους οικονομικούς, τα εργοστάσια ανακύκλωσης εγκαταστάθηκαν αρχικά σε συγκεκριμένη περιοχή στην Κίνα, όμως από τη λειτουργία τους προέκυπτε σοβαρή επιβάρυνση της ατμόσφαιρας και του εδάφους. Έτσι, ακόμη και η Κίνα με τη χαλαρή περιβαλλοντική νομοθεσία της αναγκάστηκε να περιορίσει σε μεγάλο βαθμό ή και να απαγορεύσει τις εισαγωγές πλαστικών απορριμμάτων. Η δραστηριότητα μεταφέρθηκε σε άλλες χώρες της ΝΑ Ασίας, όμως κι εκεί δημιουργήθηκαν σύντομα τα ίδια προβλήματα και ακολούθησε εμπάργκο στην εισαγωγή πλαστικών απορριμμάτων. Το αποτέλεσμα είναι  σήμερα στον «ανεπτυγμένο κόσμο» να μην έχουμε τι να κάνουμε με τα πλαστικά που συγκεντρώνουμε προς ανακύκλωση, αφού η εξαγωγή τους προς τις «άλλες χώρες» δεν αποτελεί πλέον επιλογή.
Το συμπέρασμα είναι αυτό που εδώ και δεκαετίες το οικολογικό κίνημα έχει επισημάνει ως μείζον και για το οποίο αγωνίζεται: η ανακύκλωση ωφελεί, όταν εφαρμόζεται σε μικρές ποσότητες απορριμμάτων που είναι τεχνικά αδύνατο να αποφευχθούν.

Η πρόσφορη λύση είναι η αποφυγή δημιουργίας απορριμμάτων, η επαναχρησιμοποίηση, η αλλαγή χρήσης των προϊόντων τέλους κύκλους ζωής, αυτό δηλαδή που με οικονομικούς όρους ονομάζεται κυκλική οικονομία. Πρέπει να καταλάβουμε ότι, σύμφωνα με την αρχή διατήρησης της μάζας, από τη στιγμή που κατασκευάζεται ένα προϊόν που περιέχει βλαπτικά συστατικά για τη φύση, ότι και να κάνουμε, όπως και να το διαχειριστούμε, θα υποστούμε κάποιες από τις βλαπτικές του συνέπειες.

Το ίδιο ισχύει και για την ενέργεια που δαπανήθηκε για την κατασκευή του, έχει ξοδευτεί και είναι αδύνατη η πλήρης ανάκτησή της. Επομένως, προτεραιότητα είναι να αποφύγουμε την παραγωγή πάση θυσία βλαπτικών προϊόντων. Εφόσον αυτό δεν είναι δυνατό, η επόμενη λύση είναι να αποφεύγουμε την παραγωγή πλαστικών μιας χρήσης και η αμέσως επόμενη είναι να παράγουμε προϊόντα που μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν. Έτσι, θα καταλήξουμε να παράγουμε πολύ λίγα απορριπτόμενα βλαπτικά υλικά που ποσοτικά θα βρίσκονται μέσα στη «φέρουσα ικανότητα» του πλανήτη.

Ας δούμε τα παραπάνω μέσα από ένα παράδειγμα, αυτό του πλαστικού μπουκαλιού για νερά ή αναψυκτικά. Από τη στιγμή που θα παραχθεί, θα χρησιμοποιηθεί για λίγα λεπτά και μετά θα καταλήξει στον κάδο απορριμμάτων ή, στην καλύτερη, στον κάδο ανακυκλώσιμων. Στις χωματερές θα δημιουργεί βιολογικό κίνδυνο για κάθε ζωντανό όν για περίπου ένα αιώνα, θέτοντας σε κίνδυνο τη βιοποικιλότητα της περιοχής. Προφανώς είναι καλύτερα να οδηγηθεί στην ανακύκλωση, βεβαίως με φορτηγά που καταναλώνουν πετρέλαιο και παράγουν καυσαέρια. Και αν μεν το προϊόν αποτελείται μόνο από ένα υλικό και είναι καθαρό, μπορεί να ανακυκλωθεί σχετικά εύκολα, εννοείται πάντα με ανθρώπινο κόπο, ανάλωση φυσικών πόρων και θερμότητα και θα γίνει ξανά πρώτη ύλη για το ίδιο ή άλλου είδους προϊόντα. Αν όμως αποτελείται από περισσότερα υλικά, αν έχει πάνω του π.χ. κολλημένα χαρτιά ή το καπάκι είναι φτιαγμένο από άλλης κατηγορίες πλαστικό, τότε πριν την ανακύκλωση πρέπει να γίνει διαχωρισμός, να καταναλωθεί πολύ νερό, περισσότερη ενέργεια και χημικές ουσίες, οι οποίες εντέλει θα επιβαρύνουν το περιβάλλον ως απόβλητα.  Θα μπορούσε να προβλεφθεί, όμως, και σε αυτά τα απόβλητα βιολογικός καθαρισμός, αλλά αυτό εκτινάσσει το κόστος ανακύκλωσης σε ύψη πάνω από αυτά που «αντέχει» η αγορά της Δύσης, έτσι λοιπόν η ανακύκλωση γίνεται σε χώρες με πολύ «χαλαρούς» περιβαλλοντικούς όρους. Τελικά, ανακυκλώνουμε εξάγοντας εν μέρει το πρόβλημα της ρύπανσης σε άλλο σημείο τη γης και αυτό ο πλανήτης «δεν το αντέχει». Μακροπρόθεσμα και παρά το αρχικά υψηλότερο κόστος, είναι πολύ πιο αποδοτικό να χρησιμοποιούμε γυάλινα μπουκάλια πολλαπλών χρήσεων, ή αν θέλετε, πλαστικά πολλών χρήσεων, εφόσον το υλικό κατασκευής τους δεν αποτελεί κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι για να λυθεί το πρόβλημα απαιτούνται άμεσα πολιτικές που να αφορούν τον ανασχεδιασμό των καταναλωτικών προϊόντων έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί η παραγωγή αποβλήτων και για την επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση των απορριμμάτων στις χώρες παραγωγής.

Και όλα αυτά ανεξάρτητα από την αξία των ανακτώμενων υλικών.

Γιατί προφανώς, η αξία του πλανήτη μας είναι ανυπολόγιστη, και δυστυχώς ο ίδιος δεν ανακυκλώνεται!

Από το φύλλο της THESSNEWS #156 (04/05/2019-05/05/2019)

The post Το αδιέξοδο των πλαστικών μιας χρήσης appeared first on ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΛΥΣΗ.